Borstbeeld Toon van Rooij onthuld in de Kattendans in Bergeijk

Bijna op de plek van het huidige theater de Kattendans stond vroeger een buurthuis. In de kelder van dat gebouw werd een halve eeuw geleden de basis voor het huidige theater gelegd. Wat in 1976 begon met een werkgroep en zes voorstellingen per seizoen, is uitgegroeid tot 174 professionele voorstellingen en een culturele hotspot voor Bergeijk en de regio. Inmiddels ontvangt de Kattedans - in combinatie met bibliotheek - ruim honderdduizend bezoekers per jaar. Het huidige gebouw werd in 1994 in gebruik genomen en in 2022 gerenoveerd.

Vijftig jaar geleden liet een werkgroep van Stichting Gemeenschapswerk Bergeijk voor het eerst theatervoorstellingen programmeren. Dat gebeurde onder leiding van initiatiefnemer Toon van Rooij. Voor zijn inzet voor de theatertraditie in Bergeijk werd Van Rooij, die in 1999 overleed, geëerd met een eigen borstbeeld. Het kunstwerk werd zaterdag door twee kleinkinderen onthuld in de artiestenfoyer van de Kattendans.

Als lid van de werkgroep was Peter Ernest nauw betrokken bij de eerste theatervoorstellingen in Bergeijk. “Op creatief gebied gebeurde er in die tijd al heel veel in Bergeijk. Er werden veel verschillende cursussen gegeven, maar voor het theater of een film was je aangewezen op Eindhoven. Toon was de grote initiator. Hij heeft daarmee een gigantische basis gelegd voor de huidige Kattendans”, vertelt Ernest.

Een theaterbezoek moest laagdrempelig en goedkoop zijn, aldus Ernest: “De eerste passe-partout kostte 19 gulden voor 9 voorstellingen. Er werd bewust breed geprogrammeerd, met voor ieder wat wils. Ook waren er kindervoorstellingen. Leerlingen van scholen uit Groot Bergeijk gingen allemaal met de bus naar het theater.”

De eerste voorstelling vond plaats in de kelder van het voormalige buurthuis. De eerste artiesten van toen - die destijds optraden voor ruim dertig toeschouwers - lieten zaterdag opnieuw van zich horen.

Na een aantal succesvolle optredens én een overstroming verhuisde het theater een verdieping hoger, naar een zaal met driehonderd stoeltjes. Ernest: “Dat gebeurde in een opstelling die nu niet meer zou kunnen. Het publiek zat dicht op elkaar gepropt, maar de sfeer was geweldig. Na de voorstelling begaven de artiesten zich tussen het publiek. Dat hebben we toen contractueel vast laten leggen.”

Niet alleen het aanbod groeide in de jaren die volgden, maar ook de reputatie. “De Kattendans is nog altijd een van de bekendste kleine theaters van Nederland”, zegt Ernest.

Urbanus begon zijn verovering van Nederland in De Kattendans. Ook Youp van ’t Hek, Brigitte Kaandorp, Jenny Arean, Hans Teeuwen en vele andere bekende Vlaamse en Nederlandse artiesten kwamen of komen graag naar Bergeijk.

Gerard van Maasakkers is een van hen. De Brabantse zanger zong zaterdag een paar nummers en sprak over zijn band met het Bergeijkse theater. Hij beleefde prachtige avonden in de Kattendans en eerder in het oude buurthuis. Van Maasakkers: “Dan zei ik niet dat ik naar het theater ging, maar naar Toon.”

Ook door andere aanwezigen werden zaterdag tijdens de jubileumreceptie veel herinneringen opgehaald. Ook door Bas, de zoon van Toon van Rooij. Hij kwam niet alleen vaak in het theater, maar reisde als chauffeur van zijn vader door het hele land om optredens te bezoeken. Bas: “Mijn vader voelde zich thuis bij de artiesten en de artiesten bij hem. Hij had een groot hart voor cultuur en kunst en wilde zijn passie naar Bergeijk halen.”

Bas is trots op de blijvende herinnering aan zijn vader. Het borstbeeld is gemaakt door beeldend kunstenaar Mooniq Priem. “Ze heeft het eigenzinnige karakter van mijn vader goed vast weten te leggen. Zo’n karakter moet je ook hebben om zoiets van de grond te krijgen.”