Kilometervreter Bart wandelt van Bladel naar zoon in Tsjechië
BLADEL - Bart Hexspoor houdt wel van een sportieve uitdaging. De oud-docent en kersverse pensionado wandelde van Bladel naar Olomouc in Tsjechië. De langeafstandswandeling van ongeveer twaalfhonderd kilometer duurde bijna acht weken.
Het wandelavontuur voor Bart Hexspoor ging van start op 5 augustus. Toen begon hij met zijn hond Falka, een West-Siberische laika en zijn zwager Huub, aan een zogeheten thru-hike van Bladel naar Olomouc in Tsjechië. Waar zijn zwager na drie weken geblesseerd moest afhaken, ging de wandeling van Bart nog een tijdje door. Op 27 september ‘finishte’ hij in Olomouc.
"Voor mij was dit ook een soort omschakelmoment, van mijn werkende leven naar het gepensioneerde leven"
De Bladelnaar werkte tot voor kort als docent bij De Berkenschutse, een school voor speciaal onderwijs in Heeze. Inmiddels is Bart, die al heel lang de wens had om een langeafstandswandeling te lopen, met prepensioen. “Voor mij was dit ook een soort omschakelmoment, van mijn werkende leven naar het gepensioneerde leven.”
De Bladelnaar was altijd al een fanatiek buitensporter. “Ik heb jarenlang in de sledehondensport gezeten. Daarnaast ben ik een fervent wandelaar en geef ik canicrosstrainingen (hardlopen met je hond, red.) bij loopgroep No-Limits in Bladel.”
Van voordeur naar voordeur
Waar veel wandelfanaten kiezen voor de wereldberoemde Camino de Santiago stippelde Bart een andere koers uit. “Ik houd namelijk niet zo van filelopen”, zegt de Bladelnaar, die besloot zelf een route samen te stellen, naar Olomouc in Tsjechië. “Daar woont een zoon mij. Ik ben van voordeur naar voordeur gewandeld”, zegt Bart, die veel tijd stak in het trainen en het samenstellen en uitzetten van de route.
Zijn reis duurde in totaal 56 dagen. Onderweg logeerde Bart in hotels of in zijn tentje. Met zijn wandelkarretje en hond trok hij onderweg het nodige bekijks. Ook had hij veel aanspraak. “Veel mensen dachten dat ik een grapje maakte als ik ze vertelde dat ik naar Tsjechië liep.”
Helemaal versleten
In het begin had hij even last van blaren en na twaalfhonderd kilometer op de teller waren zijn schoenzolen helemaal versleten. Het lopen met een bepakt en bezakt wandelkarretje, met een gewicht van in totaal veertig kilo, was soms een uitdaging. “Vooral bergop was het aanpoten, maar het werd al snel een routine”, aldus Bart, die met veel plezier terugkijkt op zijn monsterwandeling. “Het was hartstikke leuk. Ik wil vaker dit soort wandelingen gaan ondernemen, maar niet meer zo lang.”
