Daar installeerde hij zich, als een ongenode maar zelfverzekerde gast, voor een garagedeur.

Een bezorgde buurtbewoner trachtte de juiste instanties te alarmeren, maar raakte verstrikt in een bureaucratisch doolhof. Bij 144 Red een Dier trof men een gesloten deur, de politie verwees door naar de dierenambulance, die op haar beurt de bal terugkaatste naar diezelfde politie. Na deze vruchteloze ronde van doorverwijzingen zag men af van verdere telefoontjes.

De buurtbewoners namen het heft in eigen handen en vormden een menselijke barrière rondom het roodharige roofdier. Door strategisch op de garagedeur te kloppen, wist één van hen de vos richting het bos te dirigeren – waarmee deze slimmerik uiteindelijk toch met de staart tussen de benen moest afdruipen.