Stichting Erfgoed 40-45 houdt Tweede Wereldoorlog in de Kempen levend: 'Oorlog brengt ook mooie dingen voort'

Toen ze in 2012 begonnen met de Stichting Erfgoed was er volgens Raimonda Bogaars, mede-oprichter en secretaris van de Stichting, weinig animo om te herinneren en te blijven herinneren. "We zijn begonnen met veel uitzoekwerk, om steeds meer verhalen bij elkaar te krijgen, waardoor het steeds meer ging leven", weet hij zich te herinneren.

Met de Stichting Erfgoed 40-45 hopen hij en de andere vrijwilligers naast een stukje educatie ook bewustwording te creëren door alles wat ze aan verhalen en spullen verzamelen, te publiceren, te exposeren en door voorlichting op scholen te geven. "Dat is bij de jeugd nog wel eens lastig", vertelt hij. "Met name de pubers tot een jaar of 17 vinden dat niet zo interessant, maar als je het goed vertelt dan willen ze meestal wel luisteren", lacht hij. "We hopen vooral een zaadje te planten zodat ze, wanneer ze wat ouder zijn, er misschien toch eens aan denken wat er allemaal is gebeurd in het verleden." Voor de klas wordt echt het hele verhaal van het begin van de oorlog tot aan de bevrijding verteld. "En alles wat er tussen zit. Maar we geven ook rondleidingen op de begraafplaats", legt hij uit.

Het Valkenswaard War Cemetary aan de Luikerweg, waar mensen vanaf 2018 een graf van een gesneuvelde soldaat kunnen adopteren, wordt om die reden nu ook vaker bezocht: "Daarom zijn we daar ook mee begonnen", zegt Raimondo. "Voorheen kwamen mensen alleen rond deze dagen, in verband met Dodenherdenking of Bevrijdingsdag en nu zie je toch dat er het hele jaar door mensen blijven komen en ook bloemen leggen bij de door hen geadopteerde graven."

Daarnaast zijn ze druk bezig met de voorbereidingen voor het ' Corridor of Freedom': "Het is eigenlijk een levend museum in het park aan de Frans van Beststraat met een militair kampement zoals het was tijdens de oorlog waar we ook een belevingstocht aan willen koppelen", somt hij op. En daar komt volgens de secretaris van de Stichting nog heel wat bij kijken: "We willen echt laten zien hoe het toen was via bijvoorbeeld reenactors, maar je moet dan dus ook bedenken; hoe kom ik aan kleding, aan acteurs, hoe zit het met vergunningen, enzovoorts. Je wilt de mensen in een verhaal langs al die scenes brengen."

Gelukkig hoeven ze het niet alleen te doen. "Ik ben zelf beroepsmilitair dus het organiseren van dingen, dat zit er wel in", grapt hij. "Maar het Bloemencorso Valkenswaard helpt nu ook mee, omdat het Corso eigenlijk is ontstaan na de Tweede Wereldoorlog", verklaart hij. "En wij vallen nu onder de vergunning die zij al hebben, dus dat scheelt weer."

Dat hij beroepsmilitair is, is niet de reden dat hij graag graaft in het verleden om verhalen van toen naar boven te krijgen. "Het feit dat ik militair ben, maakt dat ik die wereld wat beter begrijp, maar ik vind het vooral leuk om als ik iets vind, het verder uit te pluizen. Je kunt puzzels oplossen en dat vind ik heerlijk om te doen. Echt verslavend", lacht hij. "Wat ik zelf heel bijzonder vond toen ik met dat spitten begon, is dat ik families traceerde van een gesneuvelde en dat ik op een gegeven moment meer van die gesneuvelde wist, dan de familie zelf."

Hoewel de te besteden tijd voor alle vrijwilligers verschilt, zit Raimondo nog zeker 20 uur per week met zijn hoofd in het verleden. "Er is zoveel informatie. We hebben nu zo'n 50.000 documenten in ons archief en wat we op de website plaatsen is echt maar een tipje van de ijsberg", zegt hij. Zo is hij samen met de andere leden van de stichting nu ook bezig om dagboeken te vertalen en herschrijven. "Er staat er nu eentje op de website, maar we hebben inmiddels veel meer dagboeken in ons bezit".

Dat het belangrijk blijft om de verhalen door te vertellen, niet alleen tijdens de bekende dagen, is volgens Raimondo niet alleen omdat oorlogstijd ook van nu is. "Er speelt natuurlijk zoveel in de wereld momenteel en mensen vermijden oorlog liever, al die ellende, dood en verderf, maar oorlog brengt ook mooie dingen voort. Er ontstaan ook vriendschappen en relaties uit. Het is niet allemaal zwart-wit, goed of kwaad. En het is goed om dat ook te herdenken en te vieren."