advertentie
Na jaren soebatten, het herzien en herschrijven van bestemmingsplannen nadat omwonenden kritiek uitten, moest de eigenaar van De Postelhoef deze week via Facebook vernemen dat de Raad van State de omwonenden in het gelijk stelt. Met dat oordeel is ook de laatste bestemmingsversie voor hotel De Postelhoef, om naast vakanties voor senioren en mensen met een beperking ook zogenoemde respijtzorg te verlenen, in de prullenbak beland. Volgens eigenaar Wil Daris is het oordeel van de Raad niet vreemd. Van het oorspronkelijke plan dat vijf jaar geleden ontstond, is nu niets meer over. Tijd om nieuwe plannen te maken.
"We gaan nu kijken wat we kunnen en wat we willen doen. Wat voor ons vooral belangrijk is, is de maatschappelijke factor", vertelt Daris gepassioneerd. Zelf wil hij op zijn 64e niet meer zo nodig investeren, maar gezien een van zijn dochters het stokje over gaat nemen, denkt hij nog volop mee over de toekomst van De Postelhoef. "We gaan weer met de gemeente en een architect aan tafel om te zien wat de mogelijkheden zijn. Eigenlijk zijn we na het oordeel van de Raad weer helemaal vrij om nieuwe dingen te proberen", zegt hij vol goede moed.
Toen Daris de Postelhoef in 1987 over nam van zijn ouders, was het nog een kampeerboerderij. Die werd gesloopt en er kwam een heel nieuw pand dat inmiddels al 35 jaar als vakantieplek voor senioren dient: "Allerlei groepen, van De Zonnebloem, KBO, Ambo en noem maar op kwamen hier in groepsverband of individueel", vertelt hij. Toen Corona haar intrede deed, zo'n vijf jaar geleden, fungeerde het hotel twee jaar lang als opvang voor allerlei groepen in de samenleving die niet naar het ziekenhuis kunnen. "Dan moet je denken aan mensen uit 'Blijf van mijn lijfhuizen', begeleid wonen, asielzoekers, jeugd delinquenten", legt hij uit.
Ïn die periode mocht hij zelf niet op het terrein komen: "Het COA had toen de leiding. Er hingen overal camera's en mensen mochten hun kamer niet af zonder begeleiding of toezicht", herinnert hij zich. "En ook hier was het weer maatschappelijk verantwoord ondernemen", voegt hij toe. Het idee van de respijtzorg; mantelzorgers die lang voor iemand zorgen en er doorheen zitten, rust geven door de zorg voor hun ouder, tante of broer tijdelijk over te nemen, stamt uit alle ervaring die ze bij de Postelhoef hebben opgedaan in de loop der jaren.
En die plannen deelde hij zo'n vijf jaar geleden met een aantal omwonenden. "Ik kreeg toen op één na alleen maar positieve reacties", vertelt hij. Volgens de ondernemer begonnen de echte bezwaren toen hij 6 arbeidsmigranten, die al sinds 2006 op het terrein wonen, wilde voorzien van hun eigen appartementje. "Daar was de buurt op tegen en vervolgens was er bij elk nieuw plan waar we mee kwamen wel iets wat niet goed was en moesten we het weer aanpassen. Terecht dat de Raad van State oordeelde dat er van de laatste omschrijvingen in het bestemmingsplan niks meer klopte."
Aan de gemeente Bergeijk heeft het volgens Daris niet gelegen: "Die zijn al die tijd heel welwillend geweest en wilden er iets van maken", concludeert hij. Momenteel huisvesten er nog 89 Oekraïense vluchtelingen in De Postelhoef en die blijven er tot zeker maart 2027 zitten. "En daarna gaan we met zijn allen om de tafel zitten. Mijn dochter zit er dan ook bij en dan is het aan de nieuwe generatie om er wat van te maken."
Weet jij nieuws van bij ons? Tip ons!
Stuur je tip, verhaal en/of foto of video naar de redactie: redactie@1kempen.nl
